Voor Percussão de derde keer, voor de organisatie en de lopers is het de 37ste editie.  Het is de één na warmste versie, met in de middag temperaturen van in de twintig graden, wat hoog is voor 9 april. Er zijn meer dan 15.000 lopers gestart, al hebben we ze niet allemaal gezien. Door de warmte zijn er veel lopers eerder gestopt dan het punt waar we spelen. Net als vorig jaar is onze plek nabij de Kralingse plas, alleen nu een paar honderd meter eerder in het parcours. Ongeveer bij kilometer 37.

Voor de lopers een fijne plek om eventjes een oppepper te hebben voor de laatste kilometers, want 5 kilometer kan heel lang aanvoelen. Overigens is op deze plek wel de schaduw in ons voordeel, zodat we niet de hele dag in de brandende zon hoeven te staan. Mede omdat het weer goed gehumeurd is, zijn wij dat ook en weet het publiek onze beats te waarderen. De toplopers zijn op hun prestatie gefocust, een tijdje later komen de deelnemers voorbij die wel oog voor de omgeving hebben.

Jawel, daar zijn de duimpjes, (glim)lachjes en zelfs dansjes van sommige lopers. Blijkt ook uit de vele positieve reacties die we weer hebben mogen ontvangen. Maar een marathon is en blijft, om het op z’n Rotterdams te zeggen, een “pleuris end”. En het verschil in beleving is voor iedereen weer anders. Op het moment dat de winnaar in 2 uur en 5 minuten is gefinisht, heeft degene die uiteindelijk laatste is geworden nog maar 17 kilometer afgelegd. Onder politiebegeleiding en heel veel volume van ons kwam ze langs, uurtje of drie later. En daar doe je het uiteindelijk voor. Wellicht staan we zondag 8 april 2018 weer ergens in Rotterdam!

Wat een heerlijke dag vandaag! Prachtig weer, enthousiaste lopers; daar wordt je toch blij van?

Geplaatst door Percussão op zondag 9 april 2017