In het voorjaar, meestal als het bijna zomer is, zijn er veel scholen in Nederland die aan deze traditie doen. Vier avonden lang gaan de leerlingen een eind lopen. De afstanden variëren van 2,5 voor de kleinste deelnemertjes tot zelfs 15 kilometer voor de gevorderden. De avond dat we optreden, is op de vrijdag (27 mei) en dat zijn de laatste loodjes. Het is uiteraard niet zo grootschalig als op de “Via Gladiola”, maar er is trots en vooral opluchting af te lezen op de gezichten bij het onthaal. Ook hebben ze recht op een medaille.

En er is muziek; laten we nou onze instrumenten bij ons hebben! Aan het grote plein aan de kerk (en “het” café van het dorp) wordt er gestart en gefinisht. Lijkt ons een ideale plek om wat sets weg te zetten. Uiteindelijk doen we dat ook, als de lokale blaaskapel eventjes een biertje doet. Helaas was het evenement toen al afgelopen, maar dankzij ons was de nazit muzikaal omlijst met een explosief volume.

Het volume dat ervoor gezorgd heeft dat we vriendelijk en eigenlijk vooral dringend verzocht werden een eind de straat in te gaan van het plein vandaan. Nou, vooruit dan. Ach ja, wie is er nou helemaal betoeterd…? Het heeft ons plezier zeker niet verknald. Het publiek en zeker ook de lopertjes met hun ouders, meesters en juffen lieten het niet blijken dat ze onze aanwezigheid als vervelend beschouwen. Van hun kant geen vingers in de oren en gezichten op onweer, code rood. Daar komen we voor. Het is een fijne opwarmer voor het weekend; zondag staat alweer een optreden bij de Haagse Beemdenloop op het programma. Keep the vibes!